©☞那就不會有陰影 LAST SAMURAY (HOKSILATO) 永遠不會有機會☜©

AKSAMLARI EVDE NE YAPIYORSUNUZ?

Dümdüz bir soru size: Akşamları evde ne yapıyorsunuz?

Koltuğa uzanıp, hiç tanımadığınız Amerikalı dedektiflerle, hiç
tanımadığınız Amerikalı haydutları mı kovalıyorsunuz?

Yoksa yerli dizilere kaptırıp hiç bilmediğiniz konaklarda yaşanan hayatları
mı seyrediyoruz?

Dört saat televizyon seyretmenin sekiz saat çalışmak kadar beyni yorduğunu
biliyor musunuz?

İki türlü hayat var:
1. Yaşanan hayat,
2. Seyredilen hayat,

Akşamlarınız televizyona kilitliyse, bilin ki,

Hayatı sadece seyrediyorsunuz!

Akşamları evde ne yapıyorsunuz? Akşamlarınızı nasıl geçiriyorsunuz?

"Pek çoğu gibi biz de çekirdek çıtlatıp saatlerce televizyon izliyoruz"
diyorsanız, durup bir düşünün lütfen;

dünyaya birkaç kez daha geleceğinize mi inanıyorsunuz?

Böyle bir şey olsaydı, şimdiki hayatımızın bir bölümünü ziyan etmek şimdiki
kadar acı sonuçlar doğurmayabilirdi belki.
Ne çare ki sadece bir hayatımız var. Bu da maalesef, çok kısa.Ortalama
altmış yılın yirmi yılı uykuda geçiyor.

Kalan kırk yılın yirmi yılı çocukluk, eğitim, vesaire...

Son yirmi yılı da ziyan edersek, bize yaşanacak bir şey kalmaz.

Akşamlarınızı sadece televizyona veriyorsanız,sayılı nefeslerinizden bir
bölümünü çöpe atıyorsunuz demektir!

Çünkü televizyon izleyen kişi hayatta değildir, zira hiçbir şey yapmamakta,
hiçbir değer üretmemektedir; bu da bir anlamda yaşamamak
sayılır.

Ne mi yapmalı?..

1. Ailece kitap okuyun, sohbet edin:
Nasıl tanıştığınızı, ilk nerede görüştüğünüzü, sıkılıp sıkılmadığınızı,
nerede nasıl evlendiğinizi, nikâh şahitlerinizi,düğününüzü anlatın
çocuklarınıza, onları hem dinleyin, hem de okumaya çalışın.

2. Gezin: Gezmek için ille de bir maksat olması gerekmez, en büyük maksat
hayatı  paylaşmaktır. Yakınsanız deniz kenarına inin, ayaklarınızı denize
sokun
ve  becerebiliyorsanız taş sektirme yarışına girin. Sonra da güneşin pembe
gülücükler saçarak batmasını seyredin. (İnanın televizyon seyretmekten çok
daha keyifli ve dinlendiricidir)
Ormanda hep birlikte yürüyün, ağaçlara isim takın, yol boyu açan çiçekleri
sevin ve çocuklarınıza bunlarla sevmeyi öğretin. (Ama bilin ki hayat
öğrenmek ve öğretmekten ibaret değildir. Dinlenmek, eğlenmek gibi olgular
da hayatın bir parçasıdır) Çocuklarınızla ilişkilerinizde asla öğretmen
tavrı takınmayın. Onlarla arkadaşlık etmek dünyanın en keyifli işidir.

3. Akraba ve komşularla ilgi bağı kurun:
Onlara ya gidin, ya da onları size davet edin. Sohbetiniz televizyonsuz
olsun ki tadı çıksın. Birbirinizi gerçekten tanımaya çalışın. Bilirsiniz,
"Komşu komşunun külüne muhtaçtır."

4. Kültürel ve sanatsal etkinliklere katılın. (Konferans, seminer, sergi,
doğru sinema ve tiyatro) Hayatınızı biraz olsun  renklendirecek başka
şeyler de bulabilirsiniz. Yeter ki isteyin. Bir şeyi  çok isterseniz, Allah
sebebini halk eder ve çok istediğiniz şeye  ulaşırsınız. "Olmaz ki"
diyedüşünüp taleplerinizi ertelerseniz,hiçbir yere  ulaşamazsınız.

Aile bağlarının güçlenmesi, paylaşacak şeylerin çokluğuyla mümkündür.
Ne  kadar çok şey paylaşırsanız aileniz o kadar güçlenecek, o kadar diri
duracak ve mutlu olacaktır.

Hatıra defterine televizyon dizilerini yazamazsınız. Oraya ancak
yaşadıklarınızı yazabilirsiniz.
Her gün bir şeyler yaşamalı ve bunları deftere geçirerek geleceğe tarih
düşürmelisiniz.

Bugün öyle bir hayat yaşayın ki, yarına da kalsın. Torunlarınıza filan
anlatacaklarınız olsun.

Ayrıca unutmayın ki ;
Hayatı biriktiremezsiniz; ya her anını yaşayacaksınız,ya da ziyan
edeceksiniz.

      ISTE BILMEDIKLERIMIZ EN'LER KOSESI

Dünya'ya en yakın yıldız

GERCEK  YASANMIS BIR  OLAYDIR..

Zeki Muren den gercekten zekice cevap..

80'lerin basi, askeri yonetim zamani. bir gazeteci Zeki Muren'e sorar"

"Efendim size neden pasa diyorlar, biliyor musunuz acaba?"

Zeki Muren katila katila gulerek cevap verir: "Ankara'dakilere ibne

diyemedikleri icindir herhalde!"

>Petrol şeyhinin biri, üniversitede okuması için oğlunu İstanbul'a
gönderir.
>Çocuk ilk devreyi başarıyla bitirdikten sonra notlar değişmeye ve çocuk
>hafiften serserileşmeye başlar.
>İşin kötüsü, memleketten çocuğa gönderilen avuç dolusu paralar da artık
>yetmemektedir!
>Şeyhimiz oğlunu kontrol etmek için adamlarından birini İstanbul'a
gönderir.
>Adam İstanbul'a gelince bir de ne görsün? Şeyhin okusun diye gönderdiği
>oğul okulu bırakmış, kendini
>karıya kıza vurmuştur. Uzun aramalardan sonra çocuk Boğaz kenarında
>salaş bir meyhanede bulunur.
>-"Ya seydi, bu ne kepazeliktir! Baban seni merak eder! Kalk gidiyoruz
>Arabistan'a!"
>Çocuk:
>-"Ayva seydi" der, "Ama önce bir otur da şu manzaraya bir bak..."
>Şeyhin adamı "Bunda ne kötülük olabilir ki" diye düşünür ve masaya oturur.
>Sandalcılar çaparilerini sallamakta, arkadaki tepelerin ardında batan
>kıpkırmızı güneş, Boğaz'ı kırmızının
>tonlarına boyamaktadır. Manzarayı seyrederken, garsonun getirdiği
>kavundan bir tane ağzına atar.
>Ardından peynirin de tadına bakılır. Eh eşek değiliz ya, şu aslan sütü
>denen meretin de bir tadına bakalım
>derken orada ipler kopar.
>Şeyhin oğlu ve Boğaz tarafından ayartılan adam, yorgun ve akşamdan
>kalma oldugu anlasilan bir sesle,
>15 gün sonra, efendisini arar:
>-"Ya seydi, Veled mazbut velâkin memleket puşt!"

Baha KULEYİNOĞLU
Production Engineer

> >>>> Temel bir gün hacca gitmeye karar verir.
       Karısı Fadime'ye gelir "hakkını helal et ben hacca  gidiyorum" der.

       Fadime de "bir şartla der beni de götürürsen". Temel ikna edemez
       Fadimeyi tamam gel, o zaman annelerimizle  helalleşelim" der.
> >>>>
> >>>>
> >>>>Temel'in annesine giderler "anne hakkını helal et biz hacca
gidiyoruz" der.
> >>>>
> >>>>
> >>>>Annesi de "bir şartla der beni de götürsen".
> >>>>
> >>>>Temel onu da ikna edemez tamam" der.
> >>>>
> >>>>
> >>>>Hep birlikte Fadime'nin annesine giderler. "hakkını helal et biz
hacca gidiyoruz" der.
      Kayınvalide aynı şekilde "Bir şartla beni götürürsen"  der.
> >>>>
> >>>>
> >>>>Temel çaresiz üçünü de alıp hacca gider.
> >>>>
> >>>>
> >>>>Haccın gereklerini yerine getirirler. dönecekleri gün
>herkes son ibadetlerini ve tövbelerini yapmak için odalara geçer.
Temel odasına giderken annesinin tövbesini duyar. "Allahım beni affet
> >>>>
> >>>>Temel'in babasını 4 kez aldattım".
> >>>>
> >>>>Temel inanmıyorum diyerek odasına doğru yürür. ikinci odada
> >>>>kayınvalidesinin tövbesini duyar "Allahım beni affet
    >Fadime'nin babasını 8 kez aldattım".
> >>>>
> >>>>Temel duyduklarına inanamaz.
> >>>>
> >>>>Son odada Fadime'nin töbesini duyar "Allahım beni affet
> >>>>
> >>>>Temel'i 1 kez aldattım".
> >>>>
> >>>>
> >>>>Temel büyük bir şok içerisinde odasına kapanır dizlerinin üstüne
çökerek
> >>>>
> >>>>başlar tövbe etmeye: Allahım sen onları boşver esas beni affet senin
huzuruna
     >bu kadar orospuyu getirdiğim için..

BİR DELİNİN MAL BEYANI

>> >EVLILIKTE PAYLASMAK

>Soğuk bir kış aksamı,
MacDonalds' in kapısından
>>içeri yaşlı bir >amcayla teyze girmişler, bir masaya
oturmuşlar. >Derken  amca, kasaya gidip 1 hamburger, 1 büyük boy
patates ve bir >büyük Cola  almış. >Elinde tepsiyle masaya dönmüş,
hamburgeri ikiye bölerek yarısını
>>
>teyzenin önüne koymuş, sonra bütün patatesleri tek tek sayarak
>> >onların da yarısını teyzeye vermiş, sonra Cola kutusunu da
ortaya  koymuş, önce bir yudum kendisi içiyor sonra da teyze bir yudum
alıyormuş. >Herkes "ne tatlılar, iki tonton buraya gelmişler, bir
>>kişilik yemeği >ikisi yiyorlar zavallıcıklar" diye onları
izliyormuş.
>> >Derken bir de bakmışlar ki teyzenin önünde hamburgerle,
patatesler  olduğu gibi duruyor, kocasının afiyetle yemek yiyişini
seyrediyor,
>>
>> >arada bir de Cola'dan bir yudum alıyormuş. >Sonunda orda
çalışanlardan
>>biri dayanamamış, yanlarına gitmiş; >"affedersiniz, ben sizi
izlemekten  kendimi alamadım lütfen izin >verin size bir menü kendim
ısmarlayayım."
>> >Yaşlı amca; "tesekkur ederiz ama biz halimizden memnunuz. 60
yıldır  evliyiz ve her şeyimizi iste böyle paylaşırız" demiş. >Bunun
üzerine
>>genç adam teyzeye dönmüş; "peki ama teyzeciğim, siz >neden
hamburgerinizi,  patateslerinizi yemiyorsunuz, neyi >bekliyorsunuz?..
>" Yaşlı teyze yanıt  vermiş; >>> >>> >>>
>>> >>> >>>"DİŞLERİ  !.." > > >NOT:
EVET BENCE DE  PAYLAŞMAK FEDAKARLIKTIR